Zdjęcia pokazują przerażające warunki 17 miejsc pracy dzieci

Na tym kultowym zdjęciu Sadie Pfeifer jest dzieckiem i ma zaledwie 48 cali wzrostu. Dziś ledwie byłaby wystarczająco wysoka na niektóre atrakcje Disneya! Jednak w 1908 roku pracuje na ogromnej przędzalni w przędzalni bawełny w Lancaster w Południowej Karolinie.

Hines schwytał dziesiątki innych dzieci pracujących w przędzalniach bawełny. Zauważył kilka przypadków zmiażdżenia palców dzieci przez maszyny. Rodzice i dzieci kłamali o wiekach. Potrzebowali pieniędzy na przetrwanie rodziny. Średnie zarobki dziecka = 50 centów dziennie.

Ostrygowy Szucker

To zdjęcie przedstawia 4-letnią Mary, która w 1911 roku w Dunbar w stanie Luizjana wyrzuca dwa garnki ostryg dziennie. Agenci rekrutowali pracowników spoza stanu na sezon ostryg. Podróżowałyby całe rodziny. Wszyscy przewożeni, w tym dzieci, musieli pracować.

Zgodnie z podpisem: „Szef powiedział, że w przyszłym roku Mary będzie pracować stabilnie, jak reszta. Matka jest najszybszym tchórzem w tym miejscu. Zarabia 1,50 USD dziennie. Pracuje przez część czasu z chorym dzieckiem w ramionach. Ojciec pracuje w porcie. Średnie zarobki dziecka = 30 do 40 centów dziennie.

Smarowacz

Smaracz był chłopcem, który nosił wiadra smaru do wagonów węglowych w kopalni. Chłopiec w centrum tego zdjęcia to Shorpy Higginbotham w kopalni Bessie w Alabamie w 1910 roku.

Podpis mówi: „Powiedział, że miał 14 lat, ale jest to wątpliwe. Niesie dwa ciężkie wiadra smaru i często grozi mu przejechanie przez wagoniki z węglem”. Średnie zarobki dzieci w kopalniach = do 1 dolara dziennie.

Zbieracz krewetek

Lillian Dambrinio, 11 lat, nosi brudną sukienkę i fartuch, rok 1911. Jest zbieraczką krewetek dla firmy Peerless Oyster Co. w St. Louis.

Zgodnie z podpisem: „Mówi, że zbieranie sprawia, że ​​bolą ją ręce. (Zwróć uwagę na stan jej butów. Jeden z pracowników powiedział mi: „Kwas w krewetkach zjada buty z twoich stóp”). Chodzi do szkoły, ale nie wtedy, gdy fabryka jest zajęta”. Średnie zarobki dziecka = 1 USD dziennie, gdy krewetki są duże.

Pracownik szklarski

Dzieci były rutynowo zatrudniane w fabrykach szkła wraz z nastolatkami i dorosłymi.

Podpis mówi: „Nawet mały facet po lewej stronie zdjęcia działał. Jest polskim chłopcem, który nie rozumie angielskiego. Widziałem go w pracy tuż przed 1 po południu”. Zrobione w 1910 roku w Illinois Glass Co. Średnie zarobki dzieci w fabrykach szkła = 70 centów do 1 dolara dziennie.

Obiad Toter

Małe dzieci, niektóre opłacane co tydzień, dostarczają posiłki w porze lunchu do młyna w Columbus w stanie Georgia w kwietniu 1913 roku. Zauważ, że wiele „małych tortów obiadowych” niesie wiele koszy. Kilku przedsiębiorczych chłopców ma wozy do przewożenia posiłków.

Pracodawcy, rodzice i urzędnicy omijali słabe przepisy prawa pracy, pozwalając małym dzieciom pomagać starszym krewnym. Podpis mówi: „Chodzą po młynie, często pomagają w obsłudze maszyn, które często pracują w południe, i w ten sposób uczą się pracy”.

Zbieracz orzechów

Zbieracze orzechów to kolejna rodzinna firma. Praca była wykonywana w domu i wszyscy (prawie) rzucili się, aby wybrać orzechy z muszli.

To pokazuje rodzinę Dometrio Capilluto w Nowym Jorku. Podpis mówi aż za dobrze, co Hine myśli o bezrobotnych ojcach. „Wspólna scena w kamienicach. Ojciec siedzi. Helen, 5 lat, i Adeline, 10 lat, pomagają zbierać orzechy. Tessie, sąsiadka też pomaga. Adeline pracuje czasami do 21:00”. Średnie zarobki = łącznie 4 USD tygodniowo.

Worek do tytoniu

Dzieci zbierały robaki z tytoniu. Ora Fugate, 10-letni chłopiec, patrzy na grube robaki, które właśnie zerwał z liści tytoniu na środku pola.

Ora nie pracowała za wynagrodzeniem, zamiast tego pracowała na rodzinnej farmie rolniczej. Praca w gospodarstwie rodzinnym była wówczas powszechna. Dzieje się to do dziś, ale już nie tak boleśnie. Sfotografowany w 1916 roku w Hedges Station w Kentucky.

Finiszer odzieży

Innym rodzinnym biznesem było wykańczanie odzieży. Ktoś szedł do fabryki odzieży i podnosił stosy ubrań. Rodzina „wykańczała” je, robiąc dziurki na guziki i inne szycie. Potem ktoś zaniósł ubrania z powrotem do fabryki.

Podpis mówi: „Rodzina Onofrio Cottone, 7 Extra Pl., NY, wykańcza ubrania w strasznie zaniedbanej kamienicy. Ojciec pracuje na ulicy. Trójka najstarszych dzieci pomaga matce przy strojach. Józef, 14 lat, Andrzej, 10 lat, Rosie 7…”. Średnie zarobki rodziny = 2 dolary tygodniowo.

Pracownik młyna

12-letni Giles Edmund Newsom wpadł do przędzarki. Jego ręka weszła w niezabezpieczoną przekładnię. Stracił dwa palce w wypadku Bessemer City w Północnej Karolinie w 1912 roku.

To było wystarczająco straszne. Ale zachowanie jego dorosłych krewnych było podłe. Sprowadzono adwokata. W podpisie napisano, że ojciec chłopca „próbował pójść na kompromis z Firmą, kiedy okazało się, że chłopiec otrzyma pieniądze, a nie rodzice. Matka próbowała obwiniać chłopców o znalezienie pracy na własną rękę, ale pozwoliła im pracować kilka miesięcy. Ciotka powiedziała: „Teraz jest tam, gdzie może pomóc mamie”, a potem to się dzieje i nie może już nigdy więcej pracować tak, jak powinien”.

Posłaniec

Powszechnym zajęciem chłopców i nastolatków było posłaniec rowerowy. Mniej powszechne są osoby z pasją przedsiębiorczą, jak Issac Boyett. „Jestem całym przedstawieniem”, powiedział Hinesowi w 1913 roku.

Ma zaledwie 12 lat, a podpis mówi, że jest właścicielem, menedżerem i posłańcem Club Messenger Service w Waco w Teksasie. Prowadzi wiadomości w Dzielnicy Czerwonych Latarni, pokazane tutaj, i dobrze zna domy i kobiety. Średnie zarobki = od 6 do 10 USD tygodniowo.

Wytwórca cygar

To zdjęcie pokazuje dzieci obok dorosłych, którzy ręcznie robią cygara, 1909. Podpis odnosi się do „fabryki Filogamo & Alvarez, Tampa, Floryda.

Niektóre dzieci płaciły szefowi od 18 do 25 dolarów za to, by mogli uczyć się zawodu bez wynagrodzenia. Przemysł cygarowy był jednym z pierwszych, który został uzwiązkowiony. Ciekawostka: Samuel Gompers, prezes AFL (podobnie jak w AFL-CIO) zaczynał jako producent cygar.

Więcej informacji na temat pracy dzieci

Praca dzieci ukradła dzieciństwo i przyszłość pokoleń amerykańskich dzieci aż do początku XX wieku. Czarni, biali, brązowoskórzy, imigranci, od pokoleń Amerykanie, mieszkańcy miast i rolnicy na wsi – wszyscy na najniższych poziomach ekonomicznych byli zagrożeni.

Dzieci pracowały przy ciężkich, brudnych i niebezpiecznych pracach i nie dostały się do szkoły. Zarobili grosze. W czasach, gdy Coca Cola kosztowała 5 centów, zarobienie takiej samej kwoty wymagało czasami godzin pracy. I niewiele z tych dzieci mogło kiedykolwiek spróbować takiego przysmaku.

Klasa średnia i bogaci odwrócili wzrok.

Adwokaci tacy jak Hine pomogli rozpalić sumienie publiczne i poinformować prawodawców.

Poważna zmiana nastąpiła w 1938 r. pod rządami prezydenta Franklina D. Roosevelta, wprowadzając ustawę o uczciwych standardach pracy (FLSA). Między innymi zakazał on rażących praktyk zatrudniania dzieci. Reprezentantka Mary Norton przeszła przez Kongres, mówiąc: „Jestem bardziej dumna z tego, że przekazałam tę ustawę Izbie niż z czegokolwiek innego, co zrobiłam w swoim życiu”.

Przewiń do dzisiaj. FLSA jest nadal podstawowym prawem pracy dzieci w Stanach Zjednoczonych. Gwarantuje, że młodzi ludzie pracują tylko na stanowiskach bezpiecznych i tylko wtedy, gdy są w odpowiednim wieku. Godziny są ograniczone i nie mogą kolidować z ich edukacją. Szczegółowe informacje można znaleźć w arkuszach informacyjnych Departamentu Pracy.

Kredyty obrazkowe: Biblioteka Kongresu, Kolekcja Komitetu Pracy Dzieci, wszystkie obrazy w domenie publicznej